błysnąć


błysnąć
błysnąć I {{/stl_13}}{{stl_23}}ZOB. {{/stl_23}}{{stl_33}}błyskać {{/stl_33}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}błysnąć II {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. dk IVa, błysnąćnę, błyśnie, błyśnij, błysnąćnąłem, błysnąćnął, błysnąćnęła || błysła, błysnąćnęli {{/stl_8}}{{stl_7}}'pojawić się nagle (o różnego rodzaju skojarzeniach); olśnić': {{/stl_7}}{{stl_10}}Błysnęła mu myśl. Błysnął jej pomysł. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • błysnąć — → błyskać …   Słownik języka polskiego

  • błysnąć się — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}błyskać się {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • błyskać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, błyskaćam, błyskaća, błyskaćają {{/stl 8}}– błysnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, błyskaćnę, błyśnie, błyśnij, błyskaćnąłem, błyskaćnął, błyskaćnęła || błyskaćsła, błyskaćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • błyskać — ndk I, błyskaćam, błyskaćasz, błyskaćają, błyskaćaj błysnąć dk Va, błyskaćnę, błyśniesz, błyśnie, błyśnij, błyskaćnął, błyskaćnęła a. błyskaćsła, błyskaćnęli 1. «świecić czymś krótko, z przerwami, migotać poruszając czymś świecącym, błyszczącym»… …   Słownik języka polskiego

  • meteor — m IV, D. u, Ms. meteororze; lm M. y astr. «ciało stałe o masie od ułamka grama do kilkuset tysięcy kilogramów, poruszające się w przestrzeni międzyplanetarnej, żarzące się w atmosferze ziemskiej wskutek tarcia i sprawiające wrażenie spadającej… …   Słownik języka polskiego

  • meteor — Zjawić się, błysnąć, zgasnąć, zniknąć itp. jak meteor «pojawić się nagle i szybko zniknąć»: Film był już na ekranach, ale przemknął jak meteor. Mam nadzieję, że jeszcze na nie powróci. Fil 10/1996 …   Słownik frazeologiczny

  • argument — m IV, D. u, Ms. argumentncie; lm M. y 1. «wypowiedź potwierdzająca lub obalająca sąd o czymś; dowód, motyw, racja» Niezbity, przekonywający, rzeczowy argument. Decydujące, rozstrzygające argumenty. Argumenty pro i kontra. Argumenty przeciw czemuś …   Słownik języka polskiego

  • błyśnięcie — n I rzecz. od błysnąć …   Słownik języka polskiego

  • odbłysnąć — dk Va, odbłysnąćbłyśnie, odbłysnąćnął, odbłysnąćnęło odbłyskiwać ndk VIIIa, odbłysnąćkuje, odbłysnąćkiwało, przestarz. odbłyskać ndk I, odbłysnąćka, odbłysnąćają, odbłysnąćało 1. «odbić się błyskiem» Światło odbłyskiwało w wodzie. 2. zwykle ndk… …   Słownik języka polskiego

  • pierścień — m I, D. pierścieńenia; lm M. pierścieńenie, D. pierścieńeni 1. «obrączka ze szlachetnego metalu, ozdobiona zwykle drogim kamieniem, noszona na palcu jako ozdoba lub oznaka godności» Złoty pierścień. Pierścień biskupi. Pierścień z brylantem, z… …   Słownik języka polskiego